Διεθνώς αλλά και στη χώρα μας βιώνουμε μια όλο και πιο έντονη, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, επίθεση σε ελευθερίες και δικαιώματα. Η επίθεση αυτή κορυφώνεται μέσα στην περίοδο των πολέμων, που στοχεύοντας αποκλειστικά στο κέρδος πλήττει πρωταρχικά το ύψιστο δικαίωμα: το δικαίωμα στη ζωή.
Πλήθος γεγονότων το αποδεικνύει καθημερινά:
Από τις ΗΠΑ - με γεγονότα όπως αυτά στη Μινεσότα- και όχι μόνο- τις μαζικές φυλακίσεις και απελάσεις μεταναστών/στριών, τις εκδιώξεις φοιτητών/τριών και την ασυδοσία της ICE με εισβολές σε σπίτια και δολοφονίες - έως την κατάσχεση κατοικίας στη Νέα Υόρκη της Αλμπανέζε, ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη, λόγω έκθεσής της που αποκαλύπτει εγκλήματα του Ισραήλ με τις πλάτες των ΗΠΑ.
Μέχρι τη Γερμανία με τις απαγορεύσεις και βίαιη καταστολή διαδηλώσεων, ενώ στη Βρετανία η συλλογικότητα Palestine Action χαρακτηρίστηκε «τρομοκρατική οργάνωση» (Ιούλιος 2025), οδηγώντας σε δεκάδες συλλήψεις υποστηρικτών της λόγω δράσεων ενάντια στο Ισραήλ.
Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ ψήφισε πρόσφατα νόμο που επιτρέπει θανατικές εκτελέσεις Παλαιστινίων, ενώ ήδη προχωρά στην εφαρμογή του. Παράλληλα, χιλιάδες άνθρωποι, ακόμη και παιδιά, κρατούνται φυλακισμένοι/ες χωρίς δίκη.
Ο φασισμός όχι μόνο δεν έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας αλλά επανεμφανίζεται με αυξανόμενη πολιτική απήχηση σε πολλές χώρες.
Στην Ελλάδα, η δεξιά μετατόπιση τόσο στον λόγο όσο και στην πράξη των πολιτικών δυνάμεων είναι κραυγαλέα.
Ο εθνικισμός και ο ρατσισμός με διάφορες μορφές έκφρασης καλλιεργείται όχι μόνο από την ακροδεξιά αλλά από όλα τα κόμματα του αστικού συστήματος.
Η «κατάσταση εξαίρεσης» τείνει να γίνει κανονικότητα: από την αντιμετώπιση των προσφύγων στη χώρα μας την περίοδο του πολέμου στη Συρία, στην περίοδο της πανδημίας, έως τη σημερινή συγκυρία των πολεμικών εντάσεων.
Τα μέσα ενημέρωσης μεθοδικά και πολύ συνειδητά διαμορφώνουν ένα κλίμα ξενοφοβίας απέναντι σε μετανάστες και πρόσφυγες, καθώς και εχθρότητας προς λαούς της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας.
Πάνω στη φτωχοποίηση ψαρεύει η ακροδεξιά και ο φασισμός και εξορμούν ξανά οι χρυσαυγίτες και άλλες φασιστικές ομάδες.
Μέσα από το κράτος, το κεφάλαιο, την κυβέρνηση με τις πλάτες των άλλων συστημικών κομμάτων εντείνεται η περιστολή των ελευθεριών, η κρατική καταστολή, ο κυβερνητικός αυταρχισμός και η αστυνομική βία.
Ενισχύεται και θωρακίζεται το σύστημα.
Οι διαδηλώσεις αντιμετωπίζονται με προληπτικές προσαγωγές, αστυνομοκρατία και όταν έχουν μεγάλη μαζικότητα με αστυνομική βία, χημικά και συλλήψεις.
Στις σχολές, παρά την κυβερνητική αποτυχία της εγκατάστασης πανεπιστημιακής αστυνομίας, συνεχίζονται οι τακτικές έφοδοι των δυνάμεων καταστολής και πολλοί φοιτητές/τριές μας αντιμετωπίζουν εκτός από πειθαρχικές διώξεις και δικαστικές διώξεις.
Στους χώρους δουλειάς μετράμε απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα ή πιο πονηρά μη ανανεώσεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου, διώξεις σε συνδικαλιστές, εκατοντάδες πειθαρχικά στους εκπαιδευτικούς και σε άλλους δημόσιους υπάλληλους που αρνούνται την αξιολόγηση, αλλά και ποινικές διώξεις και δίκες.
Εξακολουθούν να διεξάγονται δίκες για τις απαγορευμένες διαδηλώσεις της περιόδου της πανδημίας, αλλά και δίκες με ψευδή κατηγορητήρια. Κραυγαλέα τέτοια περίπτωση είναι η σκανδαλώδης μεθόδευση ομηρίας με την επαναλαμβανόμενη δίκη των 4 αγωνιστών και της 1 αγωνίστριας μελών και της ΚΕΔΔΑ που συνελήφθησαν μετά το κτύπημα της διαδήλωσης στα Σεπόλια στις 17 Νοέμβρη του 2020.
Την ίδια στιγμή, έχουν καταγραφεί πάνω από 15.475 εντολές παρακολούθησης για λόγους «εθνικής ασφάλειας», αριθμός πολλαπλάσιος από εκείνον που αφορά σοβαρά ποινικά εγκλήματα. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι αποκαλύψεις για χρήση κακόβουλων λογισμικών τύπου Predator.
Οι λόγοι «εθνικής ασφάλειας» επιστρατεύονται και για τις παρακολουθήσεις. Πολύ συχνά πλέον ανακαλύπτονται κατάσκοποι και καλλιεργείται κλίμα τρομοϋστερίας.
Οι σκευωρίες της αντιτρομοκρατικής κράτησαν μήνες προφυλακισμένο το Ρωμανό για μισό αποτύπωμα σε μια σακούλα που βρέθηκε στο πλήρως κατεστραμμένο από έκρηξη διαμέρισμα των Αμπελοκήπων.
Αντίθετα σοβαρές υποθέσεις που αφορούν κρατικές ευθύνες ή μεγάλα οικονομικά συμφέροντα καθυστερούν ή δεν οδηγούν σε αντίστοιχες συνέπειες: οι υπεύθυνοι για το έγκλημα στα Τέμπη, οι φραπέδες και χασάπηδες και τα άλλα αρπακτικά του ΟΠΕΚΕΠΕ και όλοι οι μεγαλόσχημοι εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι.
Νέα νομοθετήματα περιορίζουν το δικαίωμα στον συνδικαλισμό, την απεργία και τη διαμαρτυρία, ενώ οι ποινές αυστηροποιούνται και προωθούνται αναθεωρήσεις του Συντάγματος με αντιδραστικό πρόσημο.
Η δικαστική εξουσία κομμάτι του κρατικού μηχανισμού όχι μόνο δεν ταυτίζεται με τη λέξη δικαιοσύνη αντίθετα μεροληπτεί ταξικά και με πολιτική σκοπιμότητα.
Παράλληλα, ο πολιτικός ολοκληρωτισμός βαθαίνει και όλο και συχνότερα οι εξαιρέσεις γίνονται ο κανόνας με περιστολή ελευθεριών.
Η εξουσία θωρακίζεται σε όλα τα επίπεδα — από τους δήμους και τις περιφέρειες έως το κοινοβούλιο — μέσα από αντιδραστικές αλλαγές στα εκλογικά συστήματα: το όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή, που ενισχύει το αφήγημα της «χαμένης ψήφου», καθώς και τα αυξανόμενα οικονομικά και γραφειοκρατικά εμπόδια που δυσχεραίνουν τη συμμετοχή μη συστημικών δυνάμεων.
Καταλύονται τα προσχήματα της δήθεν δημοκρατικής αναλογικής εκπροσώπησης.
Διώκονται ακόμα και όσοι-ες εκφράζουν αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες με ενδεικτικό ότι το 2025 τουλάχιστον 110 άτομα αντιμετώπισαν ποινικές διαδικασίες για την αλληλέγγυα δράση τους στην Ευρώπη και τα 49, από αυτά καταγράφονται στην Ελλάδα.
Προφανώς, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες βρίσκονται στην πιο ευάλωτη θέση μέσα σε αυτές τις συνθήκες.
Πέρα από τις θανατηφόρες πρακτικές αποτροπής εισόδου, έρχονται αντιμέτωποι με μια σειρά κατασταλτικών μέτρων:
· Μια «βιομηχανία» ανακλήσεων πολιτικού ασύλου, που δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί - Παλαιστίνιων, Τούρκων και Πακιστανών αιτούντων με ενδεικτικές περιπτώσεις τον Μοχάμεντ Χατίμπ, την Εμινέ και τον Τζαβέντ Ασλάμ αντίστοιχα— αλλά αφορά εκατοντάδες δικαιούχους.
· Ποινικές διώξεις τόσο εναντίον προσφύγων όσο και αλληλέγγυων όπως των Δημητρά και Όλσεν.
· Νέο, αυστηρότερο νομοθετικό πλαίσιο, που φτάνει να προβλέπει ακόμη και ισόβιες ποινές για μετανάστες που βοηθούν άλλους μετανάστες, ενώ σήμερα πάνω από 25.000 άνθρωποι κρατούνται σε φυλακές, προαναχωρησιακά κέντρα και αστυνομικά τμήματα.
· Την ίδια στιγμή, η πολύχρονη καθυστέρηση στην παραπομπή του εγκλήματος της Πύλου στο ναυτοδικείο αποτυπώνει με σαφήνεια τα όρια και τις προτεραιότητες της δικαστικής αντιμετώπισης.
- Βέβαια το ίδιο συμβαίνει και με άλλες μεθοδεύσεις σχετικά με την καθυστέρηση απόδοσης δικαιοσύνης όπως με τα Τέμπη και τον θανάσιμο βασανισμό του Β. Μάγγου.
- Παρά ταύτα έχουμε και θετικές εξελίξεις με τις αθωώσεις σε σειρά από δίκες κατηγορούμενων για συμμετοχή στις απαγορευμένες διαδηλώσεις την περίοδο της πανδημίας. Όπως και η σημερινή απόφαση για αθώωση 3 κατηγορουμένων στη δίκη των Αμπελοκήπων ανάμεσά τους και του Νίκου Ρωμανού.
Απέναντι σε όλα αυτά η ΚΕΔΔΑ με τις μικρές της δυνάμεις προσπάθησε να αναδείξει τον κρατικό αυταρχισμό και τις αστυνομικές αυθαιρεσίες: με δημοσιοποίηση διώξεων, εκδόσεις ψηφισμάτων, παρουσία σε δίκες σε όλη τη χώρα.
Εκτιμούμε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική η έκφραση αλληλεγγύης σε διωκόμενες και διωκόμενους όπως εκδηλώθηκε το προηγούμενο διάστημα. Όχι μόνο για την ηθική στήριξη των κατηγορούμενων αλλά για τη συμβολή της στο αποτέλεσμα των δικαστικών αποφάσεων.
Καλέσαμε σε κεντρικές αντιφασιστικές συγκεντρώσεις όπως για τα Ίμια, αλλά και σε γειτονιές.
Όπως και για τη δίκη της Χ.Α. που εκτιμούμε ότι θα έχει και σε δεύτερο βαθμό θετική έκβαση με βάση την πρόταση της εισαγγελέως και θα υπάρξει καταδίκη. Μια εξέλιξη που πιστώνεται στο λαϊκό κίνημα και στους δικηγόρους της πολιτικής αγωγής, ανάμεσά τους και της ΚΕΔΔΑ
Ιδιαίτερα θετική και σημαντική κρίνουμε την πρωτοβουλία μας για το ρατσιστικό νομοσχέδιο που καλέσαμε σε σύσκεψη και άλλες δικαιωματικές αντιρατσιστικές κινήσεις και κοινότητες μεταναστών και προσφύγων και καταλήξαμε σε κοινές ανακοινώσεις, συγκέντρωση τις μέρες συζήτησης του στη βουλή και κοινή επεξεργασία για το περιεχόμενο του ψηφισθέντος νόμου.
Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να κάνουμε πολύ περισσότερα, αφού οι απαιτήσεις είναι τεράστιες.
Θέλουμε τις σκέψεις, τις γνώμες, τις προτάσεις και τη συμβολή όλων για να προχωρήσουμε.
Θα προσπαθήσουμε και το επόμενο διάστημα να αναδεικνύουμε και να καταγγέλλουμε την καταπάτηση των λαϊκών ελευθεριών και να στηρίζουμε διωκόμενους-ες.
Να απαιτούμε δημοκρατικά δικαιώματα για όλες και όλους.
Θα συνεχίσουμε και το επόμενο διάστημα τις προσπάθειες για κοινές δράσεις με συγγενείς συλλογικότητες.
Θέλουμε την πλαισίωση του συντονιστικού και με άλλα μέλη της ΚΕΔΔΑ και σας καλούμε να δηλώσετε τη διαθεσιμότητά σας.
Αυτά αρχικά, περισσότερα για αυτές και άλλες πλευρές θα συμπληρώσουν και άλλα μέλη του Συντονιστικού της ΚΕΔΔΑ που θα πάρουν το λόγο.